Odbicie lustrzane
Rodzaj artefaktu, który powoduje powstanie fałszywego obrazu struktury anatomicznej, będącego odbiciem rzeczywistego obrazu, ale umieszczonym symetrycznie po przeciwnej stronie od struktury odbijającej. Powstaje, gdy fala ultradźwiękowa trafia na rozległą, krzywoliniową, gładką powierzchnię o wysokiej zdolności odbijania ultradźwięków. W wyniku wielokrotnych odbić, dochodzi do opóźnienia powrotu fali do głowicy, co skutkuje pojawieniem się błędnego, dodatkowego obrazu struktur, na innej głębokości, niż rzeczywista.
Przykładem może być powierzchnia styku przepony z płucami przy ocenie wątroby. Miąższ wątroby oraz powietrzne płuco mają różne wartości impedancji akustycznej, dlatego fala ultradźwiękowa na wysokości przepony ulega całkowitemu odbiciu. Powracająca fala, ulega kolejnemu odbiciu od struktur w miąższu wątroby, następnie odbija się ponownie od przepony i dopiero wraca do głowicy. Dzięki opóźnieniu z jakim fala powraca, badane struktury wątroby widoczne są podwójnie, poniżej przepony (vid.1).
vid.1 Fałszywe obrazy miąższu wątroby oraz pęcherzyka żółciowego (czerwone strzałki), poniżej linii przepony, położone symetrycznie do struktur rzeczywistych – artefakt odbicia lustrzanego