Feline infectious peritonitis (FIP) należy do jednych z najbardziej wymagających diagnostycznie chorób zakaźnych kotów. Szczególnie trudna pozostaje postać bezwysiękowa, w której objawy kliniczne są niespecyficzne, a choroba rozwija się stopniowo.
Pacjentem był 8-miesięczny kot europejski krótkowłosy. Właściciele zaczęli obserwować stopniową zmianę zachowania kota. Pacjent oddawał mocz poza kuwetą, stał się mniej aktywny i mniej chętnie się bawił. Pojawiały się również epizody nudności bez wymiotów oraz sporadyczne oddawanie kału poza kuwetą. W lecznicy wykonano badania krwi i moczu, a pacjent został skierowany na badanie USG jamy brzusznej.
W morfologii pojawiły się następujące odchylenia:
– niedokrwistość,
– limfopenia,
– neutrofilia i monocytoza,
– małopłytkowość
W badaniu biochemicznym stwierdzono:
– podwyższony poziom białka całkowitego,
– podwyższony poziom globulin,
– niski stosunek albumin do globulin (A:G 0,323)
Dodatkowo w badaniu moczu wykryto proteinurię oraz obniżony ciężar właściwy moczu.
ryc.1 Wyniki badań krwi i moczu
W badaniu USG uwidoczniono wyraźnie nieprawidłowy obraz obu nerek. Nerki były asymetryczne, z powiększeniem lewej nerki (wielkość ok. 4,9 cm x 3 cm). Warstwa korowa wykazywała niejednorodnie podwyższoną echogeniczność oraz zaburzoną strukturę miąższu. Widoczne były pasmowate ogniska mineralizacji/zwłóknień, pojedyncze obszary torbielowate przytorebkowo oraz częściowo zatarta granica korowo-rdzeniowa. Torebka nerek miała nieregularny obrys, z widoczną niewielką ilością wolnego płynu podtorebkowo. Dodatkowo wokół obu nerek widoczny był odczyn zapalny i ślad płynu w przestrzeni zaotrzewnowej (vid.1, vid.2, vid.3). Nie uwidoczniono wolnego płynu na terenie jamy brzusznej i klatki piersiowej, ani cech zapalenia otrzewnej. Inne narządy oraz węzły chłonne jamy brzusznej pozostawały bez uchwytnych zmian ultrasonograficznych.
vid.1 Nerka lewa
vid.2 Nerka lewa
vid.3 Nerka prawa
Opisane zmiany bardzo dobrze odpowiadały obrazowi opisywanemu w literaturze dla nerkowej postaci FIP. W publikacjach dotyczących ultrasonografii tej choroby najczęściej wymienia się właśnie renomegalię, zwiększoną echogeniczność kory, utratę wyraźnej granicy korowo-rdzeniowej, niejednorodność miąższu oraz obecność zmian ropno-ziarniniakowych. U części pacjentów obserwuje się również tzw. „objaw rąbka”. Zmiany te są konsekwencją rozwijającego się procesu ropno-ziarniniakowego, charakterystycznego dla FIP.
W kolejnych dniach stan kota stopniowo się pogarszał. Pojawiła się utrzymująca gorączka przekraczająca 40°C, wyraźny spadek apetytu oraz nasilająca się apatia.
Kontrolne badania wykazywały dalsze pogłębianie niedokrwistości i hipoalbuminemii oraz utrzymującą się hiperglobulinemię. Co ciekawe, parametry nerkowe pozostały niepodwyższone. Ostatecznie wykonano badanie serologiczne w kierunku FCoV, uzyskując dodatni wynik przeciwciał przeciwko kociemu koronawirusowi. Choć dodatni wynik FCoV nie potwierdza samodzielnie FIP, w połączeniu z całym obrazem klinicznym i ultrasonograficznym bardzo silnie wspierał rozpoznanie nerkowej postaci choroby.
ryc.2 Wyniki badań krwi po 9 dniach
Pacjenta skierowano do lekarza, specjalizującego się w leczeniu FIP, gdzie potwierdzono wstępne rozpoznanie nerkowej postaci FIP. Po wdrożeniu leczenia stan kota poprawił się, jednak pacjent zmarł, z powodu powikłań choroby.